Tijdens mijn werk met kinderen zie ik vaak kinderen die ‘snel boos’ zijn. Maar wat betekent dat eigenlijk? Boosheid is zelden zomaar boosheid. Het is een signaal. Een uiting van iets wat binnenin niet goed begrepen, gevoeld of verwoord kan worden. En kinderen, vooral jongere of gevoelige kinderen, hebben daar nog maar weinig tools voor.

Soms is het overprikkeling: te veel geluid, licht, drukte of verwachtingen.Soms is het spanning: moeite met veranderingen of het moeten presteren. En soms zit er iets onder: onzekerheid, vermoeidheid of het gevoel niet begrepen te worden. Boosheid is dan een soort ‘noodsignaal’: “Help, ik weet even niet meer hoe ik dit moet doen!”

Wat kun jij doen?

Hier een paar praktische handvatten die ik vaak inzet:

• Teken een boze thermometer: Laat je kind tekenen hoe boos hij is – van 0 tot 10. Zo leer je samen de signalen van oplopende boosheid herkennen.
• Maak een voelboekje: Een klein boekje waarin je kind met plaatjes of tekeningen aangeeft hoe hij zich voelt. Zo leer je boosheid vóór te zijn.
• Klei samen ‘de boze bal’: Laat je kind klei gebruiken om zijn boosheid te vormen. Hoe voelt het? Hoe ziet het eruit? Daarna kun je samen de klei ‘zachter’ maken.
• Benoem wat je ziet zonder oordeel: “Ik zie dat je heel boos bent. '' Dat geeft erkenning.

Boosheid is lastig, maar ook leerzaam. Het biedt een kans om samen te oefenen met gevoelens herkennen, benoemen en hanteren. En daar heeft je kind een leven lang profijt van.

Wil je sparren over hoe jij je kind hierin kunt begeleiden?

Ik bied een gratis kennismakingsgesprek aan waarin we samen kijken naar wat jouw kind nodig heeft.