Blog

Vakantie is voor veel gezinnen hét moment om even uit de dagelijkse routine te stappen. Een andere omgeving, een nieuwe plek, andere gewoontes en misschien zelfs een taal die kinderen niet kennen. Dat kan soms spannend zijn, maar juist daarin liggen waardevolle leermomenten.

Want kinderen leren niet alleen in de klas, op de opvang of aan de keukentafel. Ze leren juist ook door te ontdekken, te ervaren en nieuwe dingen uit te proberen.

''Mamaaa....ik verveel me''

Een zin die je vast regelmatig hoort.
En vaak ook één waar je direct onrustig van wordt, dit moet worden opgelost! Maar wat als verveling helemaal geen probleem is?

Verveling is juist waardevol

Voor kinderen voelt verveling soms ongemakkelijk.
Even niets, geen idee wat te doen.Maar juist in die momenten ontstaat er iets belangrijks:
fantasie, creativiteit en het vermogen om zelf iets te bedenken. Verveling is de start van eigen initiatief.

Wanneer een kind boos, druk of juist teruggetrokken reageert, denken we al snel aan gedrag. In veel gevallen speelt the window of tolerance een belangrijke rol.

 Wat is the window of tolerance?

De window of tolerance is het spanningsgebied waarin een kind zich veilig en in balans voelt.

Binnen dit venster kan een kind:

• luisteren en nadenken
• emoties reguleren
• instructies verwerken
• contact maken

 Zit een kind buiten dit venster, dan is leren of luisteren tijdelijk niet mogelijk.

Hoe je het verschil herkent tussen HSP, ADHD en ASS bij kinderen?

Het kan verwarrend zijn. Je ziet dat je kind snel overprikkeld raakt, intens reageert, soms moeite heeft met veranderingen of drukte. Misschien merk je dat school of omgeving vraagt: “Zou er niet iets anders spelen?”

En ja, dan komt al snel de vergelijking met ADHD of ASS (autismespectrumstoornis).

Toch is hoogsensitiviteit (HSP) geen stoornis. Het is een manier van informatie verwerken. En dat maakt het onderscheid soms subtiel, maar heel belangrijk om te begrijpen.

In deze blog neem ik je mee in de verschillen.

Het thema van de Week van de Opvoeding dit jaar is ''samen puzzelen''. Een prachtig beeld, vind ik. Want ouderschap is een puzzel.

Maar wat als de stukjes net niet passen?

Soms voelt het alsof je midden in een puzzel zit, maar zonder voorbeeldplaatje op de doos.
Je probeert de stukjes te leggen, maar ze passen niet altijd zoals je zou willen.

Veel ouders denken dat kindercoaching altijd volledig uit eigen portemonnee betaald moet worden. Dat is niet altijd zo. Er zijn verschillende mogelijkheden om een deel van de kosten vergoed te krijgen. Ik leg ze hieronder graag voor je uit.

Je ziet een slim, gevoelig kind dat blokkeert zodra het spannend wordt. Geen vinger opsteken, dichtklappen bij een toets, buikpijn voor een spreekbeurt. Het lijkt alsof ze bevriezen. Grote kans dat er sprake is van faalangst.

Kinderen ervaren elke dag emoties: blij, boos, bang, verdrietig... Dat is normaal. Maar sommige kinderen hebben moeite om die gevoelens te herkennen, begrijpen en reguleren. Ze ontploffen snel, of houden juist alles binnen. Vaak hebben ze simpelweg nog niet geleerd hoe je met emoties omgaat en dat is precies waar een kindercoach kan ondersteunen.

Tijdens mijn werk met kinderen zie ik vaak kinderen die ‘snel boos’ zijn. Maar wat betekent dat eigenlijk? Boosheid is zelden zomaar boosheid. Het is een signaal. Een uiting van iets wat binnenin niet goed begrepen, gevoeld of verwoord kan worden. En kinderen, vooral jongere of gevoelige kinderen, hebben daar nog maar weinig tools voor.